Triad of Risks / Πολιτικό παρασκήνιο! Ακρίβεια, δικογραφίες και υπουργική κόπωση στο δρόμο για τις εκλογές!

Ενώ το σενάριο για πρόωρες κάλπες το φθινόπωρο φαίνεται πλέον να απομακρύνεται οριστικά, ο δρόμος προς τις εκλογές την άνοιξη του 2027 κρύβει σημαντικές «παγίδες» για την κυβέρνηση. Η Νέα Δημοκρατία καλείται να διαχειριστεί τρία μεγάλα ρίσκα που απειλούν την πολιτική της κυριαρχία: την επιμένουσα ακρίβεια που πιέζει τα νοικοκυριά, τις δικαστικές δικογραφίες που προκαλούν πολιτικούς κραδασμούς, αλλά και τα σημάδια κόπωσης των υπουργών μετά από χρόνια στη διακυβέρνηση. Η διαχείριση αυτών των μετώπων θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό τους συσχετισμούς δυνάμεων όταν οι πολίτες φτάσουν τελικά στην κάλπη.

Ακρίβεια, δικογραφίες, κόπωση υπουργών: Τρία ρίσκα για τη ΝΔ στον δρόμο για τις κάλπες! Απομακρύνεται το σενάριο για κάλπες το φθινόπωρο, αλλά ο δρόμος προς τις κάλπες την άνοιξη του 2027 κρύβει κινδύνους για την κυβέρνηση!

Η απόφαση του Κ. Μητσοτάκη να κλείσει με τρόπο κατηγορηματικό ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν το φθινόπωρο, αλλά την άνοιξη του 2027 ξεδιάλυνε το τοπίο σε σχέση με τον χρόνο που θα στηθούν οι κάλπες, και ο σοβαρότερος λόγος που ο πρωθυπουργός δεν περίμενε μέχρι τα τέλη Αυγούστου για να βάλει τέλος στην έντονη φημολογία των τελευταίων εβδομάδων, με φόντο τους άκρως προεκλογικούς ρυθμούς στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ήταν ότι ήδη πολλά κυβερνητικά στελέχη είχαν «κατεβάσει τα μολύβια» και είχαν μπει δυναμικά στο κυνήγι του σταυρού.

Προφανώς, το σενάριο των εκλογών στις αρχές του φθινοπώρου δεν ήταν αποκύημα δημοσιογραφικής φαντασίας. Είχε συζητηθεί διεξοδικά πολλές φορές στο Μέγαρο Μαξίμου, με τους υποστηρικτές τους να παραθέτουν δημοσκοπικά και άλλα επιχειρήματα για να πείσουν τον Κ. Μητσοτάκη. Ο ίδιος, ωστόσο, ζύγισε τα υπέρ και τα κατά και επέλεξε να ακολουθήσει τον αρχικό του σχεδιασμό, ο οποίος, μάλιστα, προβλέπει τις κάλπες στα τέλη της άνοιξης, προς τα τέλη Μαΐου ή ακόμα και αρχές Ιουνίου.

Ο δρόμος, ωστόσο, προς τις εκλογές δεν είναι εύκολος. Είναι ανηφορικός και κρύβει παγίδες και τουλάχιστον τρία ρίσκα, όπως παραδέχονται πολλά κυβερνητικά στελέχη.

Τα τρία ρίσκα στον δρόμο προς τις κάλπες

Το πρώτο και σημαντικότερο είναι οι συνέπειες από τις συνεχιζόμενες συρράξεις στη Μέση Ανατολή, με όλους τους διεθνείς και εγχώριους αναλυτές να εκτιμούν ότι είναι πλέον πιθανό να τραβήξουν πολύ πέραν των αρχικών εκτιμήσεων. Η νέα ένταση στα στενά του Ορμούζ σχεδόν προεξοφλείται ότι θα προκαλέσει νέες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και της ενέργειας – και αυτά με τη σειρά τους στις τιμές όλων των προϊόντων. Και μπορεί ο Κ. Μητσοτάκης να διαβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει κάθε δυνατότητα παρέμβασης τόσο στην αγορά των καυσίμων, όσο και στα βασικά προϊόντα στα σουπερμάρκετ, αλλά όλα αυτά μπορεί να αποδειχθούν πολύ λίγα για να αντιμετωπίσουν μία ακραία εξέλιξη για την παγκόσμια, την ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία, ενώ δεν είναι απίθανο να οδηγήσουν σε ανασχεδιασμό του οικονομικού πλάνου.

Αν μάλιστα, επιβεβαιωθούν όσοι προβλέπουν ότι έρχεται πολύ δύσκολος χειμώνας σε όλη την Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας, τότε η δυσαρέσκεια που σήμερα καταγράφεται στο εκλογικό σώμα για την ακρίβεια και θα επιχειρήσει να αμβλύνει ο πρωθυπουργός με τα μέτρα που θα εξαγγείλει στη ΔΕΘ, μπορεί να χτυπήσει «κόκκινο».

Το δεύτερο ρίσκο είναι το ορατό ενδεχόμενο να φτάσουν στη Βουλή και νέες δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οι οποίες αφορούν τη διασπάθιση ευρωπαϊκών κονδυλίων, με πρώτα τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» στη συνέχεια των δικογραφιών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Με δεδομένο ότι η κοινωνία, μετά την ακρίβεια ιεραρχεί ψηλά τα ζητήματα της διαφθοράς και ήδη η κυβερνητική εικόνα έχει υποστεί σημαντικές «αμυχές», δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο διεύρυνσης της δυσαρέσκειας των πολιτών.

Και το τρίτο είναι ότι με τη «φόρα» που ξεκίνησαν να τρέχουν άπαντες στο κυβερνητικό στρατόπεδο, θέλοντας να «ιδρώσουν τη φανέλα» όπως τους ζήτησε ο Κ. Μητσοτάκης, είναι αμφίβολο αν επί δέκα μήνες μπορούν να διατηρήσουν τους ίδιους ρυθμούς και ταυτόχρονα να συνεχίζουν με την ίδια ένταση την υλοποίηση των πολιτικών για τις οποίες έχει δεσμευτεί η ΝΔ. Ήδη, το κλίμα στην πολιτική σκηνή είναι παραπάνω από τοξικό και η διαρκής, ακραία αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ελοχεύει τον κίνδυνο να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την απόσταση όσων ψηφοφόρων έχουν μετακινηθεί στη λεγόμενη γκρίζα και να προκαλέσουν μία γενικότερη κόπωση, η οποία ούτως ή άλλως υπάρχει μετά από επτά χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης.

Το Μέγαρο Μαξίμου αντιτείνει ότι χρειάζεται χρόνος μέχρι να φανούν τα μέτρα στην τσέπη των πολιτών, ότι το χρονοδιάγραμμα παράδοσης έργων στην επικράτεια έχει επίσης ορίζοντα ολοκλήρωσης την άνοιξη, ότι μέχρι τότε, τα μεν κόμματα της αντιπολίτευσης θα κληθούν να δείξουν αντοχή στον χρόνο και ότι στο τέλος της προεκλογικής διαδρομής, το αίτημα για σταθερότητα θα έχει ενδυναμωθεί.

Όλα τα παραπάνω, ωστόσο, είναι σενάρια επί χάρτου, στην πραγματικότητα, αφού υπάρχουν πολλοί άγνωστοι Χ μέχρι τα τέλη της ερχόμενης άνοιξης.