The European Commission defends its proposed "Chat Control" regulation against fierce criticism from the Greek Communist Party (KKE), which argues the measure legalizes mass surveillance under the guise of child protection. This analysis explores the friction between digital privacy rights and the EU's strategy to combat Child Sexual Abuse Material (CSAM).

Mykonos Ticker 

    "Σε μια εποχή που τα δεδομένα είναι το νέο πετρέλαιο, η σύγκρουση για το Chat Control δεν είναι τεχνική, αλλά βαθιά πολιτική. Η παραδοχή της Κομισιόν ότι οι εταιρείες ήδη 'σαρώνουν' εθελοντικά το διαδίκτυο, μετατρέπει μια άτυπη πρακτική σε ευρωπαϊκό νόμο. Το ερώτημα που πλέον πλανάται πάνω από τις Βρυξέλλες είναι: Πού τελειώνει η παιδική προστασία και πού αρχίζει το ψηφιακό φακέλωμα;"

    Η Ομολογία: Η Κομισιόν επιβεβαιώνει πως οι τηλεπικοινωνιακοί κολοσσοί παρακολουθούν ήδη «εθελοντικά» τις συνομιλίες για εντοπισμό παράνομου υλικού.

    Η Καταγγελία: Το ΚΚΕ κάνει λόγο για «νομιμοποίηση του Μεγάλου Αδελφού», προειδοποιώντας για κινδύνους πολιτικής λογοκρισίας (π.χ. Παλαιστινιακό).

    Ο Μηχανισμός: Η ευθύνη εντοπισμού μεταφέρεται στους ιδιώτες παρόχους (Tech Giants), καταργώντας στην πράξη το απόρρητο των επικοινωνιών.

    Η Απάντηση: Ο Επίτροπος Brunner υποστηρίζει πως τα μέτρα είναι αναλογικά και σέβονται τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Digital Surveillance: ΚΚΕ: «Ευλογίες» της Κομισιόν στους Ομίλους για την «Παρακολούθηση των Πάντων» μέσω Chat Control

MYKONOS/GREECE – Mykonos Ticker

Σε μια κίνηση που αναμένεται να ανακαθορίσει το τοπίο των ψηφιακών δικαιωμάτων στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να θεσμοθετήσει τον έλεγχο των ιδιωτικών συνομιλιών μέσω του κανονισμού γνωστού ως "Chat Control". Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, η Κομισιόν όχι μόνο υπεραμύνθηκε του σχεδίου, αλλά παραδέχθηκε κυνικά πως οι τηλεπικοινωνιακοί όμιλοι ελέγχουν ήδη τα δίκτυα, πρακτική που τώρα επιχειρείται να λάβει επίσημη νομική "βούλα".

Μαζική Παρακολούθηση ή Παιδική Προστασία;
    
Η ουσία της αντιπαράθεσης εστιάζει στο κατά πόσο η προστασία των ανηλίκων χρησιμοποιείται ως «Δούρειος Ίππος» για τη μαζική επιτήρηση. Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης και Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος, στην ερώτησή τους προς την Επιτροπή, κατήγγειλαν ότι ο κανονισμός σηματοδοτεί τη «γενικευμένη παρακολούθηση όλου του λαού».

Σύμφωνα με την καταγγελία, η ΕΕ ετοιμάζεται να θεσμοθετήσει το παράδοξο «ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα»:

    «Οι όμιλοι των ψηφιακών μέσων που έχουν μετατρέψει σε βιομηχανία την παιδική εκμετάλλευση, φιλοξενώντας ακόμη και τις πιο αρρωστημένες πλευρές του συστήματος, θα προάγουν δήθεν την παιδική προστασία».

  Η Σύνδεση με το "NCMEC" και η Επιρροή των ΗΠΑ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αποκάλυψη για τον ρόλο των ΗΠΑ. Όπως επισημαίνεται, οι περισσότερες υποθέσεις εντοπισμού βασίζονται σε αναφορές προς το NCMEC (National Center for Missing & Exploited Children), μια αμερικανική ΜΚΟ. Αυτό επιβεβαιώνει, κατά το ΚΚΕ, την «αγαστή συνεργασία» ΕΕ-ΗΠΑ στη διασυνοριακή συλλογή και επεξεργασία δεδομένων Ευρωπαίων πολιτών, εγείροντας σοβαρά ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ιδιωτικότητας.

 Η Θέση της Κομισιόν: Τέλος στον «Εθελοντισμό»
 
Από την πλευρά της Κομισιόν, ο κ. Brunner απάντησε ότι οι προτάσεις βασίζονται σε «ενδελεχή εκτίμηση επιπτώσεων» και επιδιώκουν «δίκαιη ισορροπία». Η Επιτροπή αρνείται κατηγορηματικά ότι επιτρέπει την καταγραφή συνομιλιών που δεν σχετίζονται με κακοποίηση, ωστόσο η παραδοχή της είναι αφοπλιστική:

    «Οι εταιρείες επικοινωνίας είναι οι κυριότεροι παράγοντες που μπορούν να εντοπίζουν βίντεο... πρακτική που υπάρχει εδώ και πάνω από μία δεκαετία και αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντική».

Αυτή η δήλωση επιβεβαιώνει ουσιαστικά πως η ιδιωτικότητα στο διαδίκτυο είναι ήδη, σε μεγάλο βαθμό, μια ψευδαίσθηση.

Η υπόθεση του Chat Control αποτελεί την «κορυφή του παγόβουνου» σε μια παγκόσμια διαμάχη για τον έλεγχο της πληροφορίας. Είτε πρόκειται για απαραίτητο μέτρο προστασίας, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, είτε για την «οργουελική» δυστοπία που περιγράφει το ΚΚΕ, το βέβαιο είναι πως η έννοια του ψηφιακού απορρήτου αλλάζει οριστικά. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν μεταξύ απόλυτης ασφάλειας και απόλυτης ιδιωτικότητας—αν υποθέσουμε ότι είχαν ποτέ πραγματικά την επιλογή.